Blijf je graag op de hoogte van vervolgposts? Schrijf je dan zeker in op mijn driemaandelijkse nieuwsbrief.
Geboekt – Berck-sur-Mer: naar de Opaalkust met Max Blechers roman ‘Gelittekende harten’
Op het eerste gezicht is Berck-sur-Mer een weinig tot de verbeelding sprekende kustplaats. Aan de oppervlakte ontleent ze haar charme vooral aan het voor de zeehonden bekende natuurgebied bij de baai van Authie. Maar tegelijk is het zo’n in fictie verankerde plek, waarvan Joan Didion opmerkte dat er vrijwel onmiddellijk een soort waas overheen valt, als je er komt. Er treedt dan een duizeligmakende vermenging op van fantasie en werkelijkheid. Zo is het helemaal, wanneer je eenmaal het roemruchte sanatoriumverleden van Berck kent, zoals de Roemeen Max Blecher het tot leven brengt in zijn roman Gelittekende harten (1937). Meer hierover in april.
Geboekt – Triëst: tien jaar lang de Italiaanse thuishaven van de Ierse James Joyce
Mijn laatste dag in Triëst eindigde met een ronduit magisch moment. Eindelijk zaten alle omstandigheden bij de pier Molo Audace goed om me een paar tellen op het zeezicht te trakteren waar de stad aan de Adriatische kust befaamd voor is: de zee als strakke, blauwwit blikkerende spiegel die bijna onmerkbaar overgaat in de ijlblauwe hemel. De zeilboten leken eerder over een zoutwoestijn te varen dan op zee. Van zodra er weer wat meer wind kwam opzetten, vervloog het roerloze beeld evenwel. In de dagen ervoor doorkruiste ik James Joyces Triëst. Tien jaar lang was de stad zijn thuishaven, een voetnoot in haar geschiedenis, waar ze tot op vandaag graag mee uitpakt. Meer hierover in juni.