In de kijker – Het leven van de flamboyante Iers-Amerikaanse Maeve Brennan: geen rozen zonder doornen

Links: Maeve Brennan-biografie van Angela Bourke; rechts: cover van The New Yorker waarin Maeve Brennans bijdrage ‘Central Park ice skating’ verscheen

Bij The New Yorker was de Iers-Amerikaanse Maeve Brennan (Dublin, 1917 – New York, 1993) in de jaren vijftig een spraakmakende columniste. Ook haar kortverhalen werden erg gesmaakt. Toch waaide de faam die ze genoot in de Verenigde Staten tijdens haar leven niet over naar onze contreien. Zelfs in Ierland, waar haar wieg stond, kreeg…

In de kijker – De tegelijk Ierse en “Orwelliaanse” schrijfster Sara Baume

In 2014 werd de gerenommeerde Davy Byrnes Short Story Award voor het laatst uitgereikt en wel aan Sara Baume. Haar winnende verhaal ‘Solesearcher1’ gaat over Phil, een vrouw die in een klein Iers kustplaatsje loodgieter is. Ze wil echter niet dat het loodgieterschap haar identiteit bepaalt. Immers, dag in dag uit om den brode boven…

In de kijker – De Ierse schrijfster Claire Keegan: schaars maar o zo precies met woorden

Claire Keegan is een schrijfster van de korte baan. Haar werk beklijft door de ingetogen maar daarom niet minder dreigende spanning. In 2009 won ze de prestigieuze Davy Byrnes Short Story Award voor haar verhaal Pleegkind (Foster), waarin deze omineuze spanning ook subtiel rondwaart. In het Engels verscheen een iets uitgebreidere versie van dit wedstrijdverhaal…

In de kijker – De Ierse schrijfster Anne Enright: over bommen en thee, ongemak en levenslust

Met ‘Honey’, een verhaal over hoe dood, seks en schuldgevoelens verweven raken, won de Ierse Anne Enright in 2004 de eerste editie van de Davy Byrnes Short Story Award. In dit verhaal is Catherines moeder onlangs gestorven na een zwaar ziekbed. Onder invloed van de bevrijding die ze na haar moeders dood ervaart, komt Catherine…

Geboekt – Trip naar Dublin, stad met literair DNA

Zoals de titel al enigszins doet vermoeden is Dublin de setting van James Joyces kortverhalen in Dubliners. Sommige personages uit deze bundel uit 1914 duiken ook op in Ulysses (1922). Met enige zin voor overdrijving stelde de in de Ierse hoofdstad geboren schrijver dat hij in Ulysses een compleet beeld van Dublin wilde schetsen, zodat…

In de kijker – Ingeborg Bachmann en Paul Celan: gewapende genegenheid in hun briefwisseling

De Oostenrijkse schrijfster Ingeborg Bachmann haalde in 1954, op haar achtentwintigste, de cover van het toonaangevende weekblad Der Spiegel. Ze stond dan ook niet voor niets bekend als ‘diva van de dichtkunst’ in Duitstalig Europa. Een tweetal jaar later breidde ze haar actieterrein uit naar proza. Niet alleen het schrijven van gedichten, verhalen en romans…

Dubbel geboekt – De Italiaanse Mauro Corona en de Noorse Tarjei Vesaas: tweemaal curieuze correspondentie

Een bericht ontvangen in een taal die de taal overstijgt, maar niettemin bulkt van betekenis, het is een bijzonder cadeau. Het overkomt de schrijver-beeldhouwer in Mauro Corona’s roman ‘Als een steen in de stroom‘ (2022). De ongebruikelijke kalligrafie van de brieven die hij tijdens zijn kluizenaarschap in de bergen ontvangt, doet denken aan de al…

Dubbel geboekt – ‘Scheiden’ van Susan Taubes en ‘Malina’ van Ingeborg Bachmann: tweemaal wachten op Ivan

Scheiden (Divorcing, 1969) is de eerste en enige gepubliceerde roman van de Hongaars-Amerikaanse Susan Taubes (1928-1969). Zowel de stijl als de strekking ervan doen me sterk denken aan Malina (1971) van de Oostenrijkse Ingeborg Bachmann (1926-1973). Allebei zijn de romans opgetrokken uit de klei van hun persoonlijke leven en relationele strubbelingen. Droom- en waanbeelden vertakken…

Geboekt – Trip naar Ferrara met Giorgio Bassani. Tweede stop: ‘De gouden bril’

De Joods-Italiaanse auteur Giorgio Bassani (1916-2000) groeide op in Ferrara. Op zijn zevenentwintigste verhuisde hij naar Rome, maar Ferrara liet hem niet los. Integendeel, hij vereeuwigde zijn geboortestad in een reeks onderling verbonden verhalen, novellen en romans: Il Romanzo di Ferrara. Een van die romans is De gouden bril uit 1958. Hij gaat over Athos…