Dubbel geboekt – Jean Genet en Patti Smith: (boeken)dief & diefjesmaat

Ik hoorde al veel lof over Patti Smiths Just Kids (2010), veruit het populairste boek van de Amerikaanse singer-songwriter bekend van onder meer ‘Because The Night’. En nu heb ik het uit en weet ik dat de kids uit de titel zijzelf en de fotograaf Robert Mapplethorpe zijn. Ze schrijft in dit memoir over hun…

Dubbel geboekt – ‘Als de dieren’ en ‘Lijn van wee en wens’: uitwegen uit de grijze mist bij donker verdriet

Lieselot Mariëns Als de dieren (2025) en Lijn van wee en wens (2021) van Caro Van Thuyne cirkelen allebei poëtisch in woord en beeld om een slopend verdriet – respectievelijk veroorzaakt door een postnatale depressie en diepe rouw. Om deze en nog andere redenen heb ik de twee debuutromans hieronder “dubbel geboekt”. Lijn van wee…

In de kijker – ‘Op z’n laatst in november’ van Hans Erich Nossack: de Duitse ‘Madame Bovary’?

Een liefdesroman, dat was volgens de uitgeverij van dichter en theaterauteur Hans Erich Nossack (Hamburg, 1901–1977) de beste zet om zijn carrière na de Tweede Wereldoorlog weer op gang te trekken. Het zou echter nog jaren duren vooraleer de schrijver toehapte. En ja: die liefdesroman, Op z’n laatst in november, was in 1955 een schot…

Dubbel geboekt – “De aarde is blauw als een sinaasappel”: ‘In orbit’ & ‘Kosmikomische verhalen’

De loftrompet klinkt zowat unisono voor In orbit, de roman waarmee Samantha Harvey de Booker Prize in 2024 won. De hoofdrol is daarin weggelegd voor de aarde, waar zes ruimtevaarders in een ISS-achtig ruimtestation omheen cirkelen. Zestien keer zeil je met hen mee en zie je de bijna onaardse schoonheid van onze planeet door hun…

In de kijker – ‘Het duurt eeuwig en dan is het voorbij’ van Anne de Marcken: een zombieroman?

“Een literaire zombieroman over een vrouw op jacht naar gevoel”. Dit was het eerste wat ik las over Het duurt eeuwig en dan is het voorbij. De flaptekst was het tweede. Die had het over een angstaanjagend boek waarin de vertelster zich een weg baant door een dystopisch hiernamaals. Nieuwsgierig, maar ook met een flinke…

Dubbel geboekt – Twee vrouwen moederziel alleen (op aarde): ‘Ik die nooit een man heb gekend’ en ‘De wand’

In Ik die nooit een man heb gekend van de Brusselse Jacqueline Harpman (1929-2012) overleeft een almaar kleiner wordend groepje vrouwen in een postapocalyptische wereld. Naarmate de jaren vorderen blijft de jongste, de vertelster, moederziel alleen over. Ik moest daardoor meermaals terugdenken aan de vrouw in De wand van de Oostenrijkse Marlen Haushofer (1920-1970). Ook…

Geboekt – Trouville-sur- Mer: decor van Marguerite Duras’ roman ‘Blauwe ogen zwart haar’

Blauwe ogen zwart haar is een poëtisch sensuele roman uit 1986 van Marguerite Duras. De machtig mooie cover van de herziene vertaling van dit boek is een knipoog naar het voormalige Hôtel des Roches Noires in de Normandische badplaats Trouville-sur-Mer. In en rond dit mythische hotel van weleer speelt de openingsscène van Blauwe ogen zwart…

In de kijker – Zeepijn van Oostende tot Ombrosa: in het spoor van Charlotte Mutsaers en Italo Calvino

‘Ik zal het maar verklappen: dwars door het rijk der wereldliteratuur voert een onsterfelijk spoor van dennennaalden en je hoeft het maar te volgen om uit te komen bij teksten die steken als spelden, dansen als kaarsvlammetjes en ruisen als de zee. Zullen we dan maar?’ Met deze uitnodiging trekt Charlotte Mutsaers je binnen in…