Blauwe ogen zwart haar is een poëtisch sensuele roman uit 1986 van Marguerite Duras. De machtig mooie cover van de herziene vertaling van dit boek is een knipoog naar het voormalige Hôtel des Roches Noires in de Normandische badplaats Trouville-sur-Mer. In en rond dit mythische hotel van weleer speelt de openingsscène van Blauwe ogen zwart…
Categorie: Boeken
In de kijker – Uitgelezen boeken 2024
Een boekenlijstje om het tweede volledige Boekanza-jaar mee af te sluiten. Ik ging daarvoor op zoek naar de tien in 2024 (her)uitgegeven romans, verhalenbundels en memoirs die me het meest bijgebleven zijn. Die selectie maken was nog niet zo makkelijk, want ik (her)las de afgelopen tijd ook heel wat ouder werk. Toen ik klaar was,…
In de kijker – Zeepijn van Oostende tot Ombrosa: in het spoor van Charlotte Mutsaers en Italo Calvino
Zeepijn vs De baron in de bomen! ‘Ik zal het maar verklappen: dwars door het rijk der wereldliteratuur voert een onsterfelijk spoor van dennennaalden en je hoeft het maar te volgen om uit te komen bij teksten die steken als spelden, dansen als kaarsvlammetjes en ruisen als de zee. Zullen we dan maar?’ Met deze…
Dubbel geboekt – Uit de kunst: van Jean Giono’s ‘De man die bomen plantte’ tot ‘Zevenduizend eiken’ van Sara Baume
De man die bomen plantte vs Zevenduizend eiken! De man die bomen plantte uit Jean Giono’s gelijknamige ecologische parabel uit 1953 schonk in zijn dooie eentje aan minstens tienduizend eiken het leven. Een koud kunstje was dat niet, maar toch staat hij niet alleen. In de jaren tachtig volgde de Duitse kunstenaar Joseph Beuys zijn…
Dubbel geboekt – Cormac McCarthy & Juan Rulfo: Mexicaanse dreamscapes vol desolate schoonheid
Pedro Páramo vs De grens! De Mexicaanse auteur Juan Rulfo legde over zijn eerste en enige roman, Pedro Páramo, (1955) een magisch realistisch waas. Daarmee inspireerde hij niemand minder dan Gabriel García Márquez. Maar Juan Rulfo’s invloed voel je ook in het werk van de Amerikaanse Cormac McCarthy, zo bijvoorbeeld in zijn roman De Grens…
Dubbel geboekt – Alessandro Baricco: de kunst van het portretschrijven in ‘Mr Gwyn & Driemaal bij dageraad’
Mr Gwyn vs. Driemaal bij dageraad! Voor mij is Alessandro Baricco (1958, Turijn) op zijn best in zijn romans, die zowel zonneklaar als wonderlijk zijn. Hoe hij die twee uitersten verenigt, daar kon ik lang de vinger niet op leggen. Tot ik onlangs na Mr Gwyn (2012) ook Driemaal bij dageraad (2013) herlas. Die laatste…
In de kijker – Twee Boekanza-boeken op Film Fest Gent 2024: ‘Small Things Like These’ en ‘The Outrun’
Small Things Like These vs The Outrun! Aan jou de keuze. De film Small Things Like These naar de pakkende novelle van Claire Keegan. Of The Outrun naar het al even aangrijpende memoir van Amy Liptrot. Of pik deze films gewoon allebei mee. Tijdens Film Fest Gent (van 9 tot 20 oktober 2024) – wat…
In de kijker – Patrick Modiano en de ongrijpbaarheid van het verleden, ook nu weer, in ‘De danseres’
Patrick Modiano situeert de meeste van zijn romans in Parijs en omstreken. Straten, pleinen en wijken noemt hij bij naam, maar tegelijk legt hij over de wereldlijke stad een dromerig laagje. Keer op keer opnieuw. Zo komt er ook een nevel te hangen rond zijn personages en schemert het steevast in het verleden, waarnaar zijn…
Dubbel geboekt – Het Alexandrië van Lawrence Durrell: één aria, twee variaties, ‘Justine’ en ‘Balthazar’
Justine vs. Balthazar! Deze twee romans zijn de eerste delen van Lawrence Durrells Alexandrië-kwartet rond het raadsel van de liefde. De Engelse auteur schreef de vier romans tussen 1957 en 1960. In de jaren erna dook zijn naam op als kandidaat voor de Nobelprijs Literatuur. Onder meer “een dubieuze nasmaak vanwege zijn obsessie met erotische…